Honing kristalliseert als een deel van de natuurlijke glucose uit de vloeistof treedt en kristallen vormt. Dit is een normale fysieke verandering, beïnvloed door suikerverhouding, temperatuur en kleine natuurlijke deeltjes zoals stuifmeel, en geen bewijs van bederf.
Het natuurlijke kristallisatieproces
Honing is een geconcentreerde oplossing van natuurlijke suikers. Na verloop van tijd kan glucose kristallen vormen. De snelheid verschilt per bloemsoort en suikerverhouding. Fijne, romige of juist grotere kristallen kunnen allebei bij echte honing voorkomen.
Betekenen kristallen slechte kwaliteit?
Kristallisatie op zich wijst niet op bederf of vervalsing. Uiterlijk en structuur veranderen; als broodbeleg druipt de honing minder. Gistingsgeur, druk of besmetting zijn aparte signalen. Neem bij een beschadigde of afwijkende pot contact op met de verkoper.
Gekristalliseerde honing voorzichtig vloeibaar maken
Zet de gesloten pot in warm water zodat de kristallen langzaam oplossen. Vermijd kokend water en sterke directe warmte, die kleur en smaak kunnen veranderen. Roer eventueel met een schoon, droog hulpmiddel als de verpakking dat toestaat.
Goed bewaren
Sluit het deksel goed, houd water uit de pot en bewaar de honing op een koele, droge plek met stabiele temperatuur, uit de zon. Koelen is doorgaans niet nodig en kan bij veel soorten kristallisatie bevorderen.
Bronnen en meer informatie
Informatie: Dit artikel geeft algemene informatie over voeding en producten en is geen medisch advies. Honing is niet geschikt voor baby’s jonger dan 12 maanden. Bekijk de informatie van Healthdirect over de veiligheid van baby’s.